روستاي زيباي مارين بهشت گمشده

موقعیت و تاریخچه روستای مارین

kntuml — Wed, 23 Sep 2009 09:42:18 GMT

روستای مارین از توابع بخش مرکزی شهرستان گچساران، با مختصات جغرافیایی 50 درجه و 48 دقیقه طول شرقی و 30 درجه و 33 دقیقه عرض شمالی، در 36 کیلومتری شمال شهر گچساران و 198 کیلومتری جنوب شرقی یاسوج قرار دارد.
این روستا از شمال، به کوه ولی گنج و از جنوب غربی به کوه کاردی محدود می‌شود.
ارتفاع این روستا از سطح دریا 1080 متر است. آب و هوای مارین در فصول بهار و پاییز ملایم و مطبوع، در تابستان نسبتاً گرم و در زمستان سرد و خشک است. رودخانه شاه بهرام از شمال شرقی روستا عبور می‌کند.
روستای مارین یکی از روستاهای تاریخی ایران است. راه سلطنتی شوش به تخت جمشید و بیشاپور (در دوره هخامنشیان)، از 7 کیلومتری این روستا عبور می‌کرده است. موقعیت سوق‌الجیشی روستای مارین، در دوره هخامنشیان، اشکانیان و ساسانیان سبب احداث قلعه‌های متعدد راهبانی در حوزه نفوذ آن شده است.

مردم روستای مارین مسلمان و پیرو مذهب شیعه جعفری هستند. مردم این روستا به گویش دیلی صحبت می كنند (فقط مردم دو روستای دیل و مارین به این گویش صحبت می كنند).
الگوی معیشت و سکونت براساس نتایج سرشماری سال 1375، روستای مارین 619 نفر جمعیت داشته است که در سال 1385، به 549 نفر کاهش یافته است.
درآمد بیشتر مردم روستای مارین از طریق فعالیت‌های زراعی، دامداری، باغداری، صنایع دستی و امور خدماتی تأمین می‌شود. گروهی از مردم این روستا، به امور دامپروری سنتی از طریق رمه‌گردانی اشتغال دارند. آن‌ها از اوایل اردیبهشت ماه به مناطق ییلاقی کوچ می‌کنند و در شهریور ماه به قشلاق بازمی‌گردند. فاصله ییلاق و قشلاق عشایر این روستا، در حدود 10 کیلومتر است.
کشت آبی و دیم در روستا رواج دارد و مهم‌ترین محصولات زراعی آن شامل گندم، جو و تره‌بار می‌باشد. انار و لیموترش از محصولات باغی روستای مارین به شمار می‌آیند.
گوشت قرمز و انواع لبنیات مانند ماست، کره، کشک، دوغ و روغن حیوانی به وفور در روستا تولید می‌شود. زنان و دختران روستای مارین در کنار فعالیت‌های زراعی به تولید صنایع دستی مانند گلیم، قالی، توبره و جاجیم نیز می‌پردازند.
روستای مارین در شیب ملایم دره استقرار یافته است و بافت مسکونی متراکم دارد. واحدهای مسکونی در یک و یا دو طبقه ساخته شده‌اند. سقف مسطح، ایوان، پنجره‌های کوچک و دیوارهای قطور، ویژگی مشترک خانه‌های روستا است. دیوارها معمولاً به وسیله کاهگل اندود شده‌اند. اکثر خانه‌های روستا، معمولاً رو به جنوب ساخته شده و در ساخت آن‌ها از سنگ، خشت، گل، آجر و تیرهای چوبی استفاده شده است. کوچه‌های روستا، پهن و قابل دسترسی هستند، به طوری که وسایط نقلیه به راحتی می‌توانند در روستا تردد نمایند. خانه باغ‌های روستا، بر زیبایی فضای عمومی روستا افزوده است.
جاذبه‌های گردشگری
روستای مارین به دلیل شرایط مساعد اقلیمی و چشم‌اندازهای بی‌نظیر طبیعی، همه ساله گردشگران و طبیعت دوستان بسیاری را به سوی خود جلب می‌کند.
استقرار روستا در میان دره‌ای که پیرامون آن را ارتفاعاتی بلند دربرگرفته‌اند، چشم‌اندازهای بدیعی از تلفیق زندگی انسان و طبیعت پدید آورده است. این ارتفاعات جنگلی، در فصول بهار و تابستان تفرجگاه عمومی مردم روستا و گردشگران است.
پوشش گیاهی و جانوری منطقه با انواع گیاهان دارویی کتیرا، گل‌گاوزبان و گل بنفشه و جانوران و پرندگان وحشی مانند گرگ، روباه، خرگوش، قوچ، میش، گراز، شاهین و کبک، از دیگر جاذبه‌های طبیعی روستا به شمار می‌رود.
حواشی دریاچه سد کوثر از جمله جاذبه‌های گردشگری روستای مارین است. دریاچه پشت این سد که در 17 کیلومتری روستای مارین قرار دارد، از قابلیت مناسبی برای ساماندهی ورزش‌های آبی برخوردار است.
مهم‌ترین بنای مذهبی روستای مارین، مقبره امام‌زاده حمیده خاتون است. مقبره این امام‌زاده بسیار ساده است. مردم روستا، نذورات خود را وقف امام‌زاده حمیده خاتون می‌نمایند.
مردم روستای مارین در اعیاد بزرگ ملی و مذهبی مانند نوروز، فطر، قربان و غدیر به جشن و پایکوبی و در ایام محرم و وفات ائمه به عزاداری می‌پردازند. مهم‌ترین مراسم ویژه این روستا، مراسم «کوسه گلین» است که در فصل زمستان و هنگام خشکسالی به منظور طلب باران برگزار می‌شود.
سازهای سرنا، دهل و نقاره، آلات رایج در موسیقی روستای مارین هستند. این سازها، آواها و نغمه‌های محلی را در مراسم مختلف همراهی می‌کنند. در مراسم شادی و عروسی، رقص‌های محلی زیبایی اجرا می‌شود.
از معروف‌ترین بازی‌های رایج در روستا می‌توان به بازی کل کل برد، هفت سنگ، گرنا من کیش، فربجک، ترکه بازی، چوگو و بره غزی اشاره نمود.
پوشاک محلی مورد استفاده مردان این روستا شلوار و پیراهن، جبه، کلاه نمدی، شال، دوال (کمربند)، زناره و کورک می‌باشد. پاپوش مردان اغلب گیوه، گالش و کفش است.
پوشاک زنان روستا، طرح‌ها و رنگ‌های متنوع و زیبایی دارد و مشتمل بر دستمال لاکی یا چارقد لاکی به رنگ مشکی، لچک، دستمال دور سر، دلک (آرخالیق و کت زنانه)، جومه (پیراهن پرچین، و بلند) تنبان، مناگیر (دستبند) و چادر است. پاپوش معمول زنان، نعلین، کفش و گیوه است.
تولید صنایع دستی و بافته‌های پشمی در میان روستائیان و عشایر منطقه متداول است. انواع گلیم، جاجیم، قالی و توبره، مهم‌ترین صنایع دستی و هنری مردم روستای مارین می‌باشد.
معروف‌ترین سوغات روستای مارین را صنایع دست بافت، انار، رب انار، کره، ماست، روغن، کشک و دوغ محلی تشکیل می‌دهد.
آش کارده، آش دوغ، شیربرنج، گونه و نان تیری، از غذاهای محلی معروف و خوش طعم این روستا هستند.
دسترسی: روستای مارین از طریق شهر گچساران با جاده‌ای آسفالت قابل دسترسی است.

واژه نامه مارینی (زبان مارینی)

kntuml — Wed, 23 Sep 2009 09:40:24 GMT

مردم روستای مارین دارای گویش خاصی هستند،

این گویش که به دلیل وجود روستا در منطقه ای لر نشین، بیشتر به لهجه ی لری نزدیک است.

مردم شهرستان اردکان واقع در استان فارس نیز به همین گویش صحبت می کنند، و از جمله کسانی که به این گویش صحبت می کنند بهبهانی ها هستند که البته گویش آن ها بیشتر با زبان فارسی مقاربت دارد.مردم روستای دیل که در همسایگی روستای مارین زیست می کنند هم با همین گویش تکلم می کنند.

فعلاً چند واژه از واژگان شیرین مارینی را براتون همراه با ترجمه ی فارسی می نویسم، و اگه خدا عمر بده کم کم تکمیلش می کنم :

معرفی سایت و وبلاگ شما به 150 موتور جستجوگر مشهور

kntuml — Wed, 23 Sep 2009 09:17:23 GMT

معرفی سایت و وبلاگ شما به 150 موتور جستجوگر مشهور

کلیک کنید!

توشلی(خانه های قدیمی)

kntuml — Wed, 23 Sep 2009 09:15:35 GMT

به خانه‌های قدیمی «توشُلی» گفته می‌شود. «توشُلی»ها یك طبقه‌اند. خانه در الگوی معماری بومی از یك فضای واحد تشكیل شده است كه تمامی فعالیت‌ها به طور یكجا در آن انجام می‌گیرد. كف فضای داخلی با یك اختلاف سطح (حدوداً 20 سانتی‌متر) به دو بخش «تو» و «پَستو» تقسیم می‌شود. سطح بالاتر (پَستو)، محل نگهداری دام، انبار علوفه و هیزم است. همزیستی دام و انسان در این بناها از نكات قابل توجه در الگوی معماری بومی است.ادامه مطلب

تاریخچه استان کهگیلویه و بویراحمد

kntuml — Sun, 13 Sep 2009 14:23:18 GMT

کهگیلویه و بویراحمد از دیرباز زیستگاه مردمانی بوده که قدمت آن دست کم به هفت هزار سال پیش می رسد. مطالعات باستان شناسی نشان می دهد استقرار بشری در پیش از تاریخ ، گستره وسیعی در استان داشته است. سرآغاز دوره تاریخی استان ، همزمان با امپراتوری ایلام است. براساس آراء مورخین و محققین نامداری همچون والترهینتسن ، هرتسفلد ، مینورسکی ، رشید یاسمی ، گیرشمن ، حسن پیرنیا و احمد اقتداری ، ولایت انشان " انزان " زادگان کورش هخامنشی که یکی از ولایات ایلامیان بوده ، همین سرزمین کهگیلویه و بویراحمد است که خاستگاه هخامنشیان نیز می باشد. به اعتقاد مورخین ، نبرد اریوبرزن با اسکندر مقدونی « در بند پارس » در همین مکان جغرافیایی رخ داده است. آثار حجاری شده و منحصر به فرد تنگ سروک ( سولک) واقع در بهمئی کهگیلویه نشان می دهد که این منطقه در دوره اشکانیان و فرمانروایی محلی " الیمائی ها " از اهمیت ویژه ای برخوردار بوده است.

اردشیر بابکان ، موسس سلسله ساسانی ، خود را منسوب به طایفه بازرنگ می دانست . بنابر عقیده جغرافی نویسان دوره اسلامی نظیر استخری ، ابن حوقل ، جیهانی ، ابن بلخی ، حمدالله مستوفی و همچنین دکتر باستانی پاریزی ، ناحیه بازرنگ را در بویراحمد می دانند که هم اکنون روستایی بنام بازرنگ در 5 کیلومتری جنوب یاسوج به یادگار مانده است. ناحیه دهدشت کنونی را در دوره ساسانی بلادشاپور یاقباد خوره می گفتند و نیز آثاری از تمدن آن نظیر آتشکده خیرآباد و شهر باستانی ملگان « ملغان» در این منطقه باقیمانده است.
طبق نوشته استخری در المسالک و الممالک ، مهرگان پسر روزبه پادشاه زمیگان بود چون بمرد گیلویه این نواحی را تصاحب کرد و توانست ابودلفیان را شکست دهد ، از آن پس این منطقه چون کوهستانی بود به کوه گیلویه مشهور شد. حدود متصرفات گیلویه « طرفی از کوه استخر ، طرفی از کوره سابور و طرفی از کوره ارجان ، حدی سوی بیضا و دیگری سوی حدود سپاهان و دیگر سوی حدود خوزستان » بوده است. در حکومتهای صفاریان و آل بویه نواحی کهگیلویه بی تردید از اهمیت خاصی برخوردار بوده است. در دوره سلجوقیان (590-429-هـ.ق) سنقوربن مودود سلغری در کهگیلویه اقامت و در سال 543 هـ.ق علیه ملکشاه سلجوقی قیام و با کمک سپاه کهگیلویه وی را شکست داد و سلغریان یک قرن بر فارس و کهگیلویه حاکم شدند. همچنین جغرافیایی کوهستانی منطقه کهگیلویه و بویراحمد و قلاع دست نیافتنی آن در تداوم مخالفت اسماعیلیان با ترکان سلجوقی نقش موثری داشته است. در روزگار آل مظفر 795-713هـ .ق کهگیلویه از مناطق مهم آنان محسوب می شده است.
در دوره تیموری این سرزمین بوسیله تیمور فتح و پسرش عمرشیخ بهادر را حاکم فارس و کهگیلویه و بویراحمد کرد و سال 796 هـ.ق عمر شیخ بهادر بدست مردم کهگیلویه و بویراحمد کشته شد.
در عصر صفوی ( 1135-907 هـ.ق) کهگیلویه و بویراحمد یک ایالت بسیار مهم محسوب می شده و بیلگر بیگی آن از اعتبار بالایی نزد شاهان صفوی برخوردار بوده است و ایالت کهگیلویه به سرزمین های وسیعی از اصفهان تا خلیج فارس اطلاق می شد. شهر دهدشت مهمترین شهر در مرکز این ایالت و آن را (( دارالملک کهگیلویه )) می گفتند. در این دوره در روستای (( آرند چرام)) شخصی خود را اسماعیل دوم معرفی و در دهدشت اعلام استقبال نمود و در فرجام اسکندر بیگ افشار حاکم فارس با لشکر کشی این شورش را که بیش از هفت سال تداوم یافته بود به آن پایان داد.
از وقایع مهم اواخر دوره صفوی اینکه مردم کهگیلویه و بویراحمد در جنگ با سپاه محمود افغان توانستند نیمی از لشکرش را از پای در آورده و او را شکست دهند. کروسینسکی کشیش لهستانی عصر صفوی به این موضوع اشاره می کند.
در زمان نادر شاه افشار ( 1160-1148هـ.ق) محمد خان بلوچ حاکم برگزیده او در کهگیلویه علم عصیان بلند کرد و سرانجام توسط نادر سرکوب گردید. صاحب عالم آرای نادری می نویسد اهالی کهگیلویه نقش مهمی در پیروزیهای نادر شاه افشار داشته اند. در عصر زندیه ( 1209-1163هـ.ق) مردم کهگیلویه و بویراحمد همواره مورد بی مهری حکومت وقت بوده و به واسطه بی رحمی و شقاوت حاکمان زندیه شورشهایی از ناحیه مردم این سرزمین به وقوع پیوست که اوج سرکوب و اعمال خشونت آنان در شورش (( لیراویهای )) کهگیلویه نمودار شده است. در تاریخ (( گیتی گشا)) اثر میرزا محمد صادق موسوی به تفصیل آمده است.
در زمان قاجاریه کهگیلویه و بویراحمد یکی از مناطق سه گانه فارس شد و در نتیجه ستم و بی عدالتی حکام دست نشانده قاجاری شورشهایی در منطقه بوجود آمد و این سرزمین همواره در این دوره کانون ناامنی و ایجاد مزاحمت برای حکومت مرکزی بود و حتی برای سرکوب آنان از مستشاران خارجی به ویژه انگلیسی ها کمک می گرفتند.
در زمان پهلوی اول ( 1320-1304 هـ.ش) مردم این استان نقش مهمی در سرکوبی شیخ خزئل جدایی طلب معروف در خوزستان ایفا و در نتیجه اصلاحات سیاسی ، اجتماعی رضاخان زمینه شورش عشایر فراهم که منجر به جنگهای خونین سال 1307 و 1309 خورشیدی شد که سرانجام بویراحمدیها بویژه در جنگ « تنگ تامرادی» و در سال 1316 عشایر بهمئی سپاه رضاخان را در هم کوبیدند.
در دوره پهلوی دوم ( 1357-1320 هـ.ش) همواره از سوی مردم این منطقه ستیز و مبارزه دائمی علیه حکومت مرکزی برپا بود. از جمله می توان شورش عشایر جنوب را که مرکز ثقل آن استان کهگیلویه و بویراحمد بود نام برد. که در سال 1342 نبرد معروف (( گجستان)) شکل گرفت و در این جنگ عشایر بویراحمد بویژه منطقه جلیل توانستند شکست سختی به ارتش محمدرضا پهلوی وارد آورند.
در نتیجه مبارزات و مطالبات تاریخی ، دلایل سیاسی و مساعد بودن وضع طبیعی منطقه کهگیلویه و بویراحمد در سال 1343 به فرمانداری کل به مرکزیت یاسوج ، در جغرافیای ایران به عنوان یک واحد مستقل قرار گرفت و در سال 1356 به استان تبدیل گردید.

تاریخچه شهرستان گچساران

kntuml — Sat, 05 Sep 2009 14:43:18 GMT

گچساران- منطقه نفتخیز گچساران در سالهای 1302 و 1303 هجری شمسی مورد مطالعه قرار گرفت و در سال 1310 عملیات حفاری آن برای چندمین بار آغاز شد و پس از حفر چاههای بسیار در لایه آسماری میزان تولید نفت به 21 هزار بشکه در روز رسید. برنامه های حفاری تا قبل از ملی شدن صنعت نفت ادامه یافت و در این مدت به 16 حلقه چاه و 60 هزار بشکه نفت در روز افزایش یافت. پس از ملی شدن صنعت نفت، شرکت اکتشاف و تولید نفت ایران در سالهای 36 و 1335 عملیات حفاری را بار دیگر در این منطقه آغاز کرد. این برنامه نیز تا سال 1345 ادامه داشت و تعداد چاههای حفاری شده به 46 حلقه افزایش یافت.
براساس این گزارش، میدان نفتی گچساران در فاصله 220 کیلومتری جنوب شرقی اهواز قرار گرفته و شامل سازندهای شکاف دار کربناتی آسماری و بنگستان بوده که در جهت عمومی شمال غربی، جنوب شرقی طاقدیس های میادین نفتی جنوب ایران واقع شده است. این میدان طاقدیسی بطول حدود 70 کیلومتر و عرض 6 تا 15 کیلومتر است. تولید عمده نفت از سازند آسماری این میدان صورت می گیرد که عمدتا از سنگهای کربناتی تشکیل گردیده است. گفتنی است، تولید از مخزن از سال 1318 با چاه شماره 13 آغاز گردید. حجم نفت در جای مخزن در سال 1356 بالغ بر 46/3میلیارد بشکه تخمین زده شده است. تاریخچه تولید از مخزن بیانگر آن است که میزان تولید روزانه همواره افزایش داشته و در سال 1355 به حداکثر میزان خود بالغ بر 1180 هزار بشکه در روز رسیده است. تزریق گاز در مخزن از سال 1356 آغاز گردیده که هم اکنون نیز با میزان تزریق بیش از یکهزار میلیون فوت مکعب در روز از طریق 16 حلقه چاه تزریقی ادامه دارد.این گزارش می افزاید: شرکت بهره برداری نفت و گاز گچساران بر اساس سیاستها و برنامه های وزارت نفت مبنی بر ایجاد کیفیت و تحول در نحوه اداره فعالیتهای مبتنی بر سیاست شکل گیری بنگاههای اقتصادی و بمنظور کارائی و اثر بخشی سازمانها و همچنین ایجاد بهره جوئی از فنآوری و آماده سازی بستر لازم برای مدیریت در جهت ارتقای سطح کیفی و کمی صنعت نفت بعنوان یکی از شرکتهای فرعی تابعه شرکت ملی مناطق نفت خیز در سال 78 تشکیل گردید. این شرکت به لحاظ موقعیت ممتاز جغرافیائی و گستردگی آن در استانهای کهگیلویه و بویر احمد، فارس، بوشهر، خوزستان و اصفهان از ویژگی خاصی برخوردار است و فعلا دارای توانائی تولید 736 هزار بشکه در روز از میادین فعال گچساران، بی بی حکمیه، رگ سفید2 ،پازنان2، بینک ،گلخاری ، نرگسی، چلینگر، گرنگان، سباهمکان و سولابدر می باشد و همچنین مسئولیت توسعه و تولید از میادین نفتی تحت برنامه خویز، کیلورکریم، زاغه، رودک و چهاربیشه با ظرفیت مجاز تولید 17 هزار بشکه در روز را نیز بر عهده دارد.

برپایه این گزارش، بزرگترین میدان نفتی این شرکت، میدان گچساران می باشد که با ابعاد 70 کیلومتر طول و 6 تا 15 کیلومتر عرض یکی از بزرگترین مخازن کربناتی ایران می باشد. این مخزن طی سالهای 1302 و 1303 هجری شمسی مورد مطالعه قرار گرفت و پس از حفاری تعدادی چاه در سال 1316 با تولید از چاه شماره3 با میزان 26 هزار بشکه در روز آغاز گردید. بر اساس مطالعات انجام شده بمنظور تثبیت فشار مبنای نفت بر روی 143 بار تزریق گاز در این مخزن با هدف رعایت نسبت تزریق 1600 میلیون فوت مکعب به ازای هر بشکه نفت تولیدی از سال 1365 آغاز و هم اکنون به دلیل پائین بودن فشار مبنای نفت تزریق گاز در 16 حلقه چاه با نسبت حدود 2000 فوت مکعب گاز به ازای هر بشکه نفت تولیدی ادامه دارد.
گفتنی است ، شرکت بهره برداری نفت و گاز گچساران به لحاظ موقعیت ممتاز جغرافیایی و گستردگی آن در استانهای کهگیلویه و بویر احمد، فارس، بوشهر، خوزستان و اصفهان از ویژگی خاصی برخوردار است. این شرکت با توان تولیدی بیش از 750 هزار بشکه در روز نفت از حدود 320 حلقه چاه تولیدی یکی از شرکتهای فرعی تابع شرکت ملی مناطق نفت خیز جنوب بشمار می رود. عمده چاههای تحت مسئولیت این شرکت در مخازن نفتی گچساران، بی بی حکیمه، رگ سفید، پازنان، گلخاری، بینک، چلینگر، نرگسی، گرنگان، کیلورکریم، سولابدر، سیاهمکان، خویز، رودک، زاغه، چهاربیشه و کوه کاکی حفاری شده اند.
براساس این گزارش، از میان 10 حوزه نفتی در مدار تولید تحت مسئولیت این شرکت هم اکنون مخزن گچساران با تولید روزانه 500 هزار بشکه در روز بیشترین و مخزن سیاهمکان با تولید 4 هزار بشکه در روز کمترین سهم تولیدی نفت را بعهده دارند.
شایان ذکر است، این شرکت مسئولیت راهبری 10 واحد بهره برداری، 3 واحد نمکزدائی، 11 ایستگاه تقویت فشار، 3 کارخانه گاز و گاز مایع (کارخانه های 1200 و 1300 در حال احداث می باشند) منطقه تفکیک گاز پازنان، سیسستم گاز آغار / دالان، 90 مجموعه تفکیک سرچاهها، 5 آزمایشگاه شیمیایی، 5 کارخانه آبرسانی با ظرفیت حدودا 32500 متر مکعب در روز، قریب 200 کیلومتر طول خط آبرسانی، 600 کیلومتر طول خطوط انتقال و توزیع برق، 10 مولد برق اضطراری به قدرت 9 مگاوات، 105 دستگاه توربوالکتروپمپ مخصوص نفت خام، 41 دستگاه توربوکمپرسور و 22 دستگاه الکتروکمپرسور و حدود 3373 کیلومتر خطوط لوله جریانی و انتقال نفت و گاز در اندازه های 4 اینچ تا 46 اینچ از اهم واحدها و تاسیسات این شرکت به شمار می رود.
این گزارش حا کیست، از کل نفت تولیدی مخازن شرکت، روزانه حدود 50 هزار بشکه نفت به پالایشگاه شیراز ارسال شده و مابقی به پایانه صادراتی جزیره خارک ارسال می گردد. شرکت بهره برداری نفت و گاز گچساران با مجموعه تاسیسات و واحدها تابعه و در اختیارداشتن 3227 نفر شاغل در بخشهای عملیاتی و پشتیبانی، بیش از 25 هزار بشکه نفت خام کشور را تولید می کند. ذخائر عظیم گازی نیز در منطقه از موقعیت ممتازی برخوردار بوده و محل مناسبی برای ایجاد صنایع جانبی می باشد.
براساس این گزارش، تولید انباشتی از مخازن تحت مسئولیت این شرکت تا پایان سال 78 برابر 13/0278 میلیارد بشکه نفت بوده که 8/163 میلیارد بشکه آن متعلق به مخزن گچساران می باشد. حجم نفت در جای اولیه 104616میلیون بشکه از مجموع 41 میدان در مدار تولید، برنامه شده و برنامه نشده بود که با 19384 میلیون بشکه بازیافت اولیه مورد انتظار، تولید مجاز تا یک میلیون و هفت هزار بشکه در روز را امکان پذیر می سازد. تزریق گاز در مخازن گچساران وبی بی حکیمه بطور متوسط روزانه 5111 میلیون فوت مکعب صورت می پذیرد که حدودا 1115 میلیون فوت مکعب آن از طریق گاز همراه مخازن فوق و 830 میلیون فوت مکعب آن از مخزن پازنان تامین می گردد.
گفتنی است شهرستان گچساران متشکل از دو شهر به نام های دوگنبدان و باشت و از دو بخش مرکزی و باشت و 6 دهستان تشکیل شده است. شهرستان گچساران به دلیل وجود معادن نفتی یکی از مهمترین مراکز استخراج و بهره برداری نفت کشور به شمار می رود و دارای اهمیت و اعتبار ویژه ای است.